یک «ده فرمان» نقاشی ،خیلی شخصی و در عین حال عمومی

1- ژست تراژیک و آرتیستی نباشد. اوضاع مان خراب تر از این حرفهاست. کلمه ی هنر را از فرهنگ لغات تان بیرون بیندازید. کار شما در خوشبینانه ترین حالت بازی یا چیز ساختن است . نهاد هنر اگر چه خواه نا خواه در سرنوشت نهایی کار های شما نقش بازی خواهد کرد ، ولی خودتان را در باره ی کرد وکارش زیاد به دردسر نیندازید. برای شما همین بس است که بدانید کار های شما وسایلی بدون هدف اند.
2- کار های بزرگ همان اندازه اهمیت دارند که کار های کوچک . حاصل کار شما نباید تعدادی نقاشی هم اندازه و شبیه هم باشد. نمایشگاه گردان را به دردسر بیندازید. طوری رفتار نکنید که پر کردن مکانیکی دیوار های محل نمایش بهترین راه حل نمایش کار هایتان باشد. همچنین ، تنوع کار های ارائه شده به تاکید بر جنبه ی چندگانه ی نقاشی کمک می کند. نقاشی یک چیز نیست ، خیلی چیز هاست . «کارکرد» های مختلفی دارد و از مسیر های مختلفی حرکت می کند. مجموعه ی کارهایتان را تبدیل به بیانیه ای تک صدایی نکنید.
3-  ترجیحن تمام تصاویر از خودتان نباشد. خود بزرگ بینی تا چه حد؟ تصاویر دیگران را بدزدید.از این حجم بی پایان تصاویر که دور و بر تان می بینید استفاده کنید. همان اندازه از چپ بدزدید که از راست . وقتی تصویری را می دزدید ، هدف تان نقد یا تقدیس  آن نباشد.
4-وقتی تصاویر تاریخی را می دزدید نوعی نوستالژیا ، نوعی پاتوس ، به همراه آن وارد می کنید. با تمام قدرت به این نوستالژیا گند بزنید.در مقابل ، هر چه قدر هم تصاویر به روز به کار ببرید ، بیست سال دیگر تاریخی می شوند. درگیر بازی تاریخ نگاری یا ثبت لحظه ی اکنون نشوید.

5-وظیفه ی تصویر برداری از جهان به عهده ی عکاسی ست ،  این به این معنی نیست که نقاش حق نسخه برداری ندارد ، ولی به هر صورت کپی کردن از عکس راه حل بهتریست. طراحی از مدل را صرفن به خاطر تفریحش انجام دهید.به علاوه ، این روز ها انقدر عکس زیاد است که هیچ آدم عاقلی عکس نمی گیرد ، مگر وقتی که یقین قطعی دارد عکسش تکراری ست و از این موضوع احساس شعف می کند.
6-نقاشی رسانه ی خوبیست به شرطی که به آن به عنوان رسانه نگاه نکنید. بهتر است اثر نقاشی شما با چیز های دیگری در ارتباط باشد تا در خودش کامل نشود.به خصوص با چیز های متحرک یا حجمی یا زبانی که از قواعد کاملن متفاوتی پیروی می کنند. یک کار منفرد باید به کار های دیگر نیاز داشته باشد. باید به خودی خود تقریبن بی معنی باشد. اینطوری  مجبور می شوند یا همه اش را بردارند یا هیچ کدامش را.
7-وجود تکه های متن می تواند بین نقاشی و زندگی ارتباط بر قرار کند. عنوان گذاری و نوشتن درون و بیرون تصویر توصیه می شود. وظیفه ی روایتگری را ،اگر اصولن لازمش می دانید ،به عهده ی نوشته ها بگذارید. نقاشی نوعی اکتیویسم نیست ، ولی گاهی به اکتیویسم شباهت زیادی دارد.  هنر معاصر  چیزی حد فاصل اکتیویسم و بازار است. کاسب کار نباشید. از اکتیویستی به نظر رسیدن کارهایتان نترسید.
8-بافت های بی نظم همان اندازه اهمیت دارند که بافت های منظم. هر دو باید در کار باشند ، حد اقل در یک مجموعه از کار ها باید هر دو دیده شوند و ترجیحن کنار هم. هنگام ایجاد بافت های منظم مته به خشخاش نگذارید. نقاشی هر کوفتی باشد ، کالا نیست. دیسیپلین انسان را به ماشین تبدیل می کند ، در حالی که نشئه و بی خبری ( چه القایی چه خود به خود) انسان را به طبیعت نزدیک تر می سازد . هر دوی این ها بخشی از فرایند آفریننده هستند و هیچ کدام بر دیگری اولویت ندارند. نگه داشتن این دو در بسته بندی های جدا از هم ، نوعی پیوریتنیسم تاریخ گذشته است.
9- هم تصویر مادی به وجود بیاورید و هم تصویر دیجیتال. تجربه ی «هنر دیجیتال» به از بین رفتن دگماتیسم مدیوم گرای شما کمک می کند. وقتی می بینید که «تصادف» حتی در فتوشاپ هم وجود دارد ، اعتقاد رمانتیک تان به فعالیت ماده ی نقاشی خفقان می گیرد. در آفریدن تصاویر مادی ترجیحن از تکنولوژی دیجیتال هم استفاده کنید. به این ترتیب حتی فرم های جدیدی که ایجاد می کنید هم به طور کامل متعلق به خودتان نیستند .
10-نقاشی کردن قرار است جذاب باشد اما واقعیت این است که خیلی وقت ها کسل کننده می شود . کسالت را فقط تا حد معینی تحمل کنید.
با تشکر از : ژان دوبوفه ،خوان میرو ، زیگمار پولکه ، گرهارد ریشتر ، رزالیند کراوس ، کریستوفر وول و لوک تویمانس

پ.ن: مدتی پیش این متن را برای جمع بندی 2-3 هفته مطالعه ی فشرده ی  مجموعه مقالاتی در باره ی هنر معاصر  ، و همچنین فکر کردن به کار خودم ، نوشتم. بیشتر برای جمع بندی موضع شخصی ام و کمی «سیستماتیک» تر فکر کردن در باره ی امور روزمره. بعد تر که نگاه کردم به نظرم آمد که چندان هم صورت بندی شخصی ای از کار نیامده ، با توجه به نقطه ی شروعش ، زیاد هم جای تعجب نیست البته.

یک دیدگاه برای ”یک «ده فرمان» نقاشی ،خیلی شخصی و در عین حال عمومی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s